1/3

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,
Belŝacar’  Belŝacaro
tradukita de Manfredo Ratislavo  tradukita de Richard Schulz

Ripozis pace jam Babel’ Dum meza nokto, en malhel’.

Jam pasis de la nokt’ duon’. Trankvile kuŝis Babilon’.

Nur supre en la reĝkastel’ Vidiĝis flagre torĉa hel’.

Nur supre en la reĝkastel’

Fenestrojn traflagras torĉa hel’.

Kun sia reĝ-korteganar’ Festenis tie Belŝacar’.

Reĝ’ Belŝacar’ de Babilon’ Festenis en la festsalon’.

Jen malplenigante pokalojn kun vin’ De l’ reĝ’ servistaro amuzas sin.

Tumultis laŭte de l’ reg’ sekvantar’. Tintigis pokalojn barbar’ kun barbar’.

Ĝojigis la reĝon de l’ glasoj tintad’ Kaj de la servistoj gajega kriad’.

La reĝo aŭskultis obstine kun ĝu’ La virojn jubili, pliiĝon de l’ bru’.

La reĝo ardis pro la vin’, La vino aŭdacigis lin.

Ekardas tre la reĝa vang’. Riskemas tre la reĝa lang’.

Tentate de la aŭdacem’ Li diras vortojn de blasfem’.

Kaj senpripense pekas li

Kaj blasfemas terure, spitante al Di’.

Senhonte la reĝo gloras sin, La servistar’ aplaŭdas lin.

Kaj paradas sen hont’ kaj kun defi’. Aplaŭdas tre la koteri’.

Vokite de l’ fiera reĝ’ Servist’ ekstaras de la seg’, Orgojle sonas de l’ reĝ’ ordon’. Jam hastas kaj revenas peon’.

…  …

2/3

Alportis li multon da ora ilar’ Rabitan for de l’ Javea altar’.

Surkape pezas la ora vazar’, El templo Javea la rab-akapar’.

Kaj sanktan pokalon per peka man’ Ekkaptis la reĝo, vokante: �Je l’ san’!“ Kaj ekprenis la reĝ’ per krima man’ La plej sanktan pokalon kun fia rikan’.

Kaj malplenigis li tiun ĉi, Kun buŝo ŝaŭmanta elvokis li:

Kaj li malplenigas ĝin ĝis la fund’, Kriaĉas el malvirta abund’:

�Jave’, je eterno mi mokas vin, - Regant’ de Babelo mi nomas min!“ “Javeo, mi mokas pri via kron’ - Mi estas reĝo de Babilon’!”

Apenaŭ tion eldiris li, Ektimon sentis li en si.

Apenaŭ sonis for la vort’,

La reĝon ekkaptis la tim’ de l’ mort’.

Mutiĝis la rido en unu moment’, De l’ morto regis la silent’.

La akra ridado formortis je l’ hor’. Silentis tuj la vira ĥor’.

Kaj jen! Kaj jen! Sur blanka mur’ de man’ aperis la kontur’; Jen vidu! el la blanka mur’ Aperis homa mankontur’.

Kaj skribis, kaj skribis sur la mur’ Literojn el fajr’ kaj foriĝis de sur.

Kaj skribis, skribis sur la mur’ Kaj ree foriĝis post flamgravur’.

Genu-tremante sur sia seĝ’ kadavre pala jen sidis la reĝ’.

Jen ankaŭ for regal-plezur’. Rigide rigardis la reĝ’ pro terur’.

La korteganoj pro terur’ Silente sidis, spiris nur.

La viroj sidis mutaj pro tim’. Horor’ sentiĝis en ĉies anim’.

…  …

3/3

La magiistoj vokitaj de li Ne povis klarigi tion ĉi.

Eĉ magoj ne sciis laŭ rita mezur’ Klarigi la flamskribaĵon de l’ mur’.

Murdata estis Belŝacar’ Samnokte de sia servistar’.

En tiu ĉi nokt’, de la servistaĉar’ Murdata estis Belŝacar’.

Traduko de la Germana poemo “Belsazar” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 1984-03-30.

MR-109-2 / Arg-205-408 (2004-03-10 11:49:13)

Traduko de la Germana poemo “Belsazar” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Richard Schulz (Rikardo Ŝulco, ∗1906-07-12 – †1997-09-26).

Arg-205-409 (2013-02-26 15:10:47)

Tiu traduko aperis en 1984 en la n-ro 61, 1984/7 de la “Vestfaliaj Flugfolioj”, kiun Richard Schulz, kiu nomis sin Rikardo Ŝulco, eldonis mem. Li indikis kiel aŭtoron de la germana-lingva originalo: Henriko Hajno. Tiu estas la germana poeto Heinrich Heine. Pri Richard Schulz vidu la vikipedian retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Richard_Schulz .