1/3

Friedrich Schiller,  Friedrich Schiller,
An die Freude  Al la ĝojo

tradukita de Kálmán Kalocsay

Freude, schöner Götterfunken, Tochter aus Elysium, Wir betreten feuertrunken, Himmlische, dein Heiligtum. Deine Zauber binden wieder, Was die Mode streng geteilt; Alle Menschen werden Brüder, Wo dein sanfter Flügel weilt.

Ĝoj’! Fajrero belradia!

Elizea di-filin’! fajrebrie ni al via templo iras, preĝi vin. Ĉesu, de vi sorĉligate de l’ rigora mod’ la ŝir’, ĉiuj homoj sentas frate, se vi ŝirmas per flugil’.

Chor: Seid umschlungen, Millionen! Diesen Kuß der ganzen Welt! Brüder - überm Sternenzelt Muß ein lieber Vater wohnen.

Ĥoro:

Jen brakumoj al milmiloj, Jen ĉi kis’ al tuta mond’! Fratoj! super stela rond’ loĝas patro por ni, filoj!

Wem der große Wurf gelungen, Eines Freundes Freund zu sein, Wer ein holdes Weib errungen, Mische seinen Jubel ein! Ja - wer auch nur eine Seele Sein nennt auf dem Erdenrund! Und wer’s nie gekonnt, der stehle Weinend sich aus diesem Bund.

Se la granda ĵet’ bontrafis kaj amikon gajnis vi, se virina am’ vin ravis: Vin enmiksu kun ĝojkri’! Jes, se eĉ nur unu koro estas via en la mond’! Kaj se ne – do vin kun ploro ŝtelu for el nia mond’.

Chor: Was den großen Ring bewohnet, Huldige der Sympathie! Zu den Sternen leitet sie, Wo der Unbekannte thronet.

Ĥoro:

Ĉiu sub ĉielo glata donu sin al simpati’, al la steloj gvidas ĝi, kie tronas Nekonata.

Freude trinken alle Wesen An den Brüsten der Natur; Alle Guten, alle Bösen Folgen ihrer Rosenspur. Küsse gab sie uns und Reben, Einen Freund, geprüft im Tod; Wollust ward dem Wurm gegeben, Und der Cherub steht vor Gott.

Ĉiu sur la brust’ Natura suĉas sukon de la ĝoj’ kor’ malbona, koro pura sekvas ŝin laŭ roza voj’. Ŝi vinberojn, kisojn donas kaj amikon sen pridub’, en volupt’ la vermo dronas, vidas Dion la kerub’.

…  …

2/3

Chor: Ihr stürzt nieder, Millionen? Ahnest du den Schöpfer, Welt? Such’ ihn überm Sternenzelt! Über Sternen muß er wohnen.

Ĥoro:

Ĉu genuas vi, milmiloj? Vi kreinton sentas, mond’? Serĉu super stela rond’, loĝas Li trans astro-briloj!

Freude heißt die starke Feder In der ewigen Natur. Freude, Freude treibt die Räder In der großen Weltenuhr. Blumen lockt sie aus den Keimen, Sonnen aus dem Firmament, Sphären rollt sie in den Räumen, Die des Sehers Rohr nicht kennt.

En eterno de l’ Naturo Ĝojo estas la risort’. En la mondhorloĝ’ por kuro radojn pelas ŝia fort’. Ŝi el ĝermoj logas berojn, sunojn regas ŝia gvid’ Ŝi tra l’ spaco rulas sferojn trans la astronoma vid’.

Chor: Froh, wie seine Sonnen fliegen Durch des Himmel prächt’gen Plan, Wandelt, Brüder, eure Bahn, Freudig, wie ein Held zu Siegen.

Ĥoro:

Kiel sur la pompaj vojoj sunoj sur la firmament’, gaje marŝu, frata gent’, kiel venki la herooj!

Aus der Wahrheit Feuerspiegel Lächelt sie den Forscher an. Zu der Tugend steilem Hügel Leitet sie des Dulders Bahn. Auf des Glaubens Sonnenberge Sieht man ihre Fahnen wehn, Durch den Riss gesprengter Särge Sie im Chor der Engel stehn.

Esploriston ŝi alridas el la fajrspegul’ de l’ Ver’, sur krutaĵ’ de l’ Virto gvidas ŝi la homon de toler’, sur Kred-Monto sunobrila flirtas ŝia flag’ el or’, ŝin tra l’ fendo ĉerk-kovrila vidas ni en anĝel-ĥor’.

Chor: Duldet mutig, Millionen! Duldet für die bessre Welt! Droben überm Sternenzelt Wird ein großer Gott belohnen.

Ĥoro:

Ho toleron, paciencon, fratoj, por pli bona mond’! Donos super stela rond’ granda Dio rekompencon!

Göttern kann man nicht vergelten; Schön ist’s, ihnen gleich zu sein. Gram und Armut soll sich melden, Mit den Frohen sich erfreun. Groll und Rache sei vergessen, Unserm Todfeind sei verziehn. Keine Träne soll ihn pressen, Keine Reue nage ihn Ĉu pripagi diojn? Vanto! Ĉu simili? Bela pen’! Venu ĝoji kun ĝojanto la mizero, la ĉagren’. Venĝ’? Kolero? En forgeson! Jen pardon’ al malamik’! Liaj larmoj havu ĉeson, lin ne boru pento-pik’.

…  …

3/3

Chor: Unser Schuldbuch sei vernichtet! Ausgesöhnt die ganze Welt! Brüder - überm Sternenzelt Richtet Gott, wie wir gerichtet.

Ĥoro:

En ŝuldlibroj plu nenio! Mondon regu harmoni’! Fratoj! Kiel juĝis vi, tiel juĝos pri vi Dio!

Freude sprudelt in Pokalen, In der Traube goldnem Blut Trinken Sanftmut Kannibalen, Die Verzweiflung Heldenmut - - Brüder, fliegt von euren Sitzen, Wenn der volle Römer kreist, Laßt den Schaum zum Himmel spritzen: Dieses Glas dem guten Geist!

Ĝojo ŝaŭmas en pokaloj, en orsango de l’ vinber’, mildon trinkas kanibaloj, heroecon malesper’. Se rondiras la botelo, fratoj, saltu el la sid’, ŝprucu ŝaŭmo al ĉielo: Jen ĉi glas’, por Bon-Spirit’!

Chor: Den der Sterne Wirbel loben, Den des Seraphs Hymne preist, Dieses Glas dem guten Geist Überm Sternenzelt dort oben!

Ĥoro:

Himnas Lin abismo stela, serafar’ kun glora cit’. Jen ĉi glas’ por Bon-Spirit’, supre, trans la tend’ ĉiela!

Festen Mut in schwerem Leiden, Hilfe, wo die Unschuld weint, Ewigkeit geschwornen Eiden, Wahrheit gegen Freund und Feind, Männerstolz vor Königsthronen, - Brüder, gält’ es Gut und Blut - Dem Verdienste seine Kronen, Untergang der Lügenbrut!

En suferoj: firma forto, al senhelpaj: ŝirma brust’, eternec’ al ĵura vorto, eĉ al malamiko: just’. Virfiero kontraŭ tronoj, kvankam sangon kostu spit’, al merito estu kronoj, kaj pereo al insid’!

Chor: Schließt den heil’gen Zirkel dichter, Schwört bei diesem goldnen Wein, Dem Gelübde treu zu sein, Schwört es bei dem Sternenrichter!

Ĥoro:

Fermu vin en sankta rondo, Ĵuru do kun glaso-lev’, pri l’ fidelo al la Dev’, je l’ Reganto de l’ Stel-Mondo!

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Friedrich Schiller (Frederiko Ŝilero, ∗1759 – †1805).

Arg-133-262 (2004-01-16 21:17:16)

Traduko de la Germana poemo “An die Freude” de Friedrich Schiller (Frederiko Ŝilero, ∗1759 – †1805) en Esperanton de Kálmán Kalocsay (Kalmano Kaloĉajo, ∗1911 – †1976) en 1958.

Arg-133-263 (2004-01-16 21:13:09)