1/2

Александр Сергеевич Пушкин,

La vintra veturo

translated by Сергей Григорьевич Рублёв

En nebulo sur ĉielo Vagas luno kun sopir’, Plensopire en malhelo Lumas ĝi en sia ir’.

Sur la neĝo longa vojo Sledo iras en rapid’, Sonorilo tre malĝoja Monotonas kun incit’.

Kondukist’ en longa kanto Kantas multe kun fervor’, Jen pri ĝojo aroganta, Jen suferon de la kor’.

Mankas fajro en vilaĝo ... Sola neĝo ... En vetur’ Unutonas la pejzaĝo De la vojmontriloj nur.

Tedas tute. Morgaŭ, Nino, Jam finiĝos mia voj’. Ĉe kameno, karulino, Ni forgesos pri malĝoj’.

…

2/2

Sur horloĝo la montrilo Venos plene ĝis la fin’, Noktomezo kun ĝentilo Ne disigos certe nin.

Mi sopiras kaj enuas, Kondukist’ silentas nun; Sonorilo tinte bruas, Plennebulas pala lun’.

Translation of the Russian poem “Зимняя дорога” by Александр Сергеевич Пушкин (∗1799-06-06 – †1837-02-10) into Esperanto by Сергей Григорьевич Рублёв (Sergej Rublov, ∗1901 – †1979).

Arg-1123-2272 (2015-02-02 13:32:54)

Pri la tradukinto vidu la retejon http: // ru. odeso. retejo. info/ famaj-e-istoj/ rubleev kaj http: // en. odeso. retejo. info/ famaj-e-istoj .

http://www.poezio.net/version?poem-id=1123&version-id=2272