1/1

Aaron David Irvine,

Tra sagoj ĝis saĝoj

Post morttrimilo fine ekkuraĝoj, Kune june festas, Kampe fajre ludoj koloras; Troviĝas ŝanĝemo en esperegoj, Ja kontraŭ la sagoj.

Per daŭre malamaj flamaj fikoroj, Inter ni iuj plorigas plu, Por diskomuna cel’ de kiu; Ulstron renaskas feniksaj infanoj, Ja haltas la sagoj.

Petale el delongaj profundvundoj, Refloras du nuancoj kunen, Stumbliras homaranoj bonen; Jen respekte tolere kunfeliĉoj, Jam sojlo al saĝoj.

Verkinto de tiu ĉi Esperanta poemo estas Aaron David Irvine, publikigita 1999-07.

Arg-1105-2231 (2014-12-19 22:43:09)

http://www.poezio.net/version?poem-id=1105&version-id=,2231