1/2

N. N. 96,  N. N. 96,
Karolina  Carolina

tradukita de Karl Vanselow

Ĉu pli ĉarma, ĉu pli bela, Dolĉa pli ol Karolina Povas esta flor’ knabina Sur la tero tie ĉi? Ŝia buŝo loge ŝvela Plie ruĝas ol ĉerizo. Kredis mi en paradizo Esti, dum ŝin vidis mi.

Ho veduta una fanciulla, assai bella e graziosa, tutta linda ed amorosa, ella e’ un zucchero per me! Quant’ e’ dolce quella bocca, come e’ caro il suo sorriso! tu ti credi in paradiso quando sta vicino a te.

Kiam nokte ama-kore Penss mi al sni sopiras, Venas ŝi kaj ne foriras, Kisas kaj karesas min. Sed, ho ve, matena-hore Al mi diras la konscio: Nur en sonĝa fantazio Miaj brakoj tenis ŝin.

Quando a sera sto soletto Penso sempre a Carolina; A me in sonno s’avvicina, M’accarezza, e se ne va! Quando poi si schiara giorno, Che la barca gitto a mare, Voga vo... che vuoi vogare, Forza alcuna in me non v’ha!

............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................

Angiol mio, quanto sei bella Con quel labbro corallino! Che ti ho fatto io poverino, Che mi fai tanto soffrir? Ah ! ben dice il babbo mio Che un gran guaio e’ far l’amore, Tu ti vedi in tutte l’ore, Quasi prossimo a morir!

…  …

2/2

............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................

Pensi tu ch’io sia fallito, Che io mi fossi appien caduto? No, un estito di velluto Per te, o cara, e’ pronto gia’! Quando andrem indi a Pozzano, Chi ti dice: quant’e’ bella! Chi: costei pare una stella! Ed onore ognun ti fa!

............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................ ............................

La mia pace ho gia’ perduta, Piu’ non vedo, piu’ non sento; Io fo sempre un sol lamento: Ahi chi sa se pensa a me? Ma se perdo la speranza Che tu bene mi vorrai, Vieni a mare e troverai Un cadavere per te!

Traduko de la itala poemo “Carolina” de N. N. 96 en Esperanton de Karl Vanselow (∗1877-03-20 – †1959-12-28).

Arg-1036-2105 (2014-06-01 12:59:15)

Ĝi estas itala popol-kanto. La teksto troviĝas interalie en http: // www. recmusic. org/ lieder/ get_text. html? TextId= 104552 . Pri la tradukinto vidu la retejon http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Karl_ Vanselow . Mi, Manfred Retzlaff, trovis tiun ĉi kant-esperantigon en la libreto “Nia Lingvo Esperanto”, eldonita de Karl Vanselow.

Verkinto de tiu ĉi itala poemo estas N. N. 96.

Arg-1036-2104 (2014-06-01 12:37:39)

Tiu ĉi kanto-teksto troviĝas en http: // www. recmusic. org/ lieder/ get_text. html? TextId= 104552 .