1/2

Justinus Kerner,  Justinus Kerner,  Justinus Kerner,
Nun estu trinkata  Wohl auf noch getrunken  Eltrinku la vinon
übersetzt von Manfred Retzlaff  übersetzt von Ludwig Emil Meier

Nun estu trinkata brilanta la vin’! Karuloj, mi devas forlasi nun vin. Adiaŭ vi montoj kaj patra vi dom’, Pelata mi estas migrema mi hom’.

Wohl auf noch getrunken den funkelnden Wein! Ade nun, ihr Lieben, geschieden muß sein. Ade nun ihr Berge, du väterlich Haus, Es treibt in die Ferne mich mächtig hinaus.

Eltrinku la vinon, foriras nun mi; adiaŭ, karuloj, en hejm’ tie ĉi! Adiaŭ, vi montoj, gepatra tegment’, perforte fortiras min freŝa la vent’.

La suno ne restas sur lok’ ĉe l’ ĉiel’, Ĝi iras antaŭen laŭ sia korpel’. La ondo ne restas soleca ĉe l’ strand’. La ŝtormo bruadas potence tra l’ land’.

Die Sonne, sie bleibet am Himmel nicht stehn: Es treibt sie durch Länder und Meere zu gehn. Die Woge nicht hastet am einsamen Strand, die Stürme sie brausen mit Macht durch das Land.

La suno ne restas ĉe sama stelar’,

trans landojn ĝi migras kaj super la mar’. La ondoj ne haltas ĉe sia la bord’, la ventoj forkuras muĝante kun fort’.

Kun hasta nubaro la bird’ flugas jen Kaj kantas enfore pri sia reven’. Peliĝas nun same la hom-junular’, Por migri eksteren tra lando kaj mar’.

Mit eilenden Wogen der Vogel dort zieht, und singt in der Ferne ein heimatlich Lied. So treibt es den Burschen durch Wald und durch Feld zu gleichen der Mutter, der wandernden Welt.

Kun nuboj rapidaj la bird’ flugas for, al landoj tutfremdaj ĝin tiras la kor’. Kaj tiel junulo migremas sen fin’, simila al tero, al sia patrin’.

Salutas lin tie jen super la mar’ El lia hejmlando veninta birdar’; Odoras hejmece ĉirkaŭe de li, Peliĝas aere eĉ ĝis tie ĉi.

Da grüßen ihn Vögel, bekannt überm Meer, sie flogen von Fluren der Heimat hierher; Da duften die Blumen vertraulich um ihn, sie trieben vom Lande die Lüfte dahin.

Salutas lin sonoj konataj trans mar’, de l’hejm’ alfluginta kantanta birdar’; Lin tuŝas de floroj intima odor’, la ventoj patrujaj alblovas ĝin for.

La birdoj rekonas la domon de li, La florojn li plantis pro am’ tie ĉi. La amo, ĝi sekvas lin ja ĉie ĉi, Hejmeca fariĝas la foro por li.

Die Vögel, die kennen sein väterlich Haus.

Die Blumen einst pflanzt´ er der Liebe zum Strauß Und Liebe die folgt ihm, sie geht ihm zur Hand: so wird ihm zur Heimat das fernste Land.

La birdojn li konas el sia hejmland’, la florojn li iam kolektis, amant’; kaj amo lin sekvas, sekreta mister’, lin faras enhejma sur fremda la ter’.

…  …  …

2/2

Übersetzung des deutschen Gedichtes “Wohl auf noch getrunken ” von Justinus Kerner (∗1786-09-18 – †1862-02-21) ins Esperanto durch Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) in 2014.

Arg-1030-2265 (2015-01-28 00:00:06)

Verfasser dieses deutschen Gedichtes ist Justinus Kerner (∗1786-09-18 – †1862-02-21), veröffentlicht 1809.

Arg-1030-2089 (2015-01-27 23:51:52)

Tiu ĉi kanto-teksto troviĝas en http: // www. volksliederarchiv. de/ text1950. html . La kanto estas aŭdebla en http: // www. youtube. com/ watch? v= nT5CaiMH3uU . La muziknotoj troviĝas en http: // www. markomannenwiki. de/ index. php? title= Wohlauf! _noch_getrunken . Pri la verkinto vidu la vikipediejon http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Justinus_Kerner .

Übersetzung des deutschen Gedichtes “Wohl auf noch getrunken ” von Justinus Kerner (∗1786-09-18 – †1862-02-21) ins Esperanto durch Ludwig Emil Meier (∗1847-02-16 – †1919).

Arg-1030-2090 (2014-05-30 10:37:35)

Pri la tradukinto vidu la vikipediejon http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Ludwig_Emil_Meier . La esperantigon de tiu ĉi kanto mi, Manfred Retzlaff, trovis en la libreto “Internacia Kantaro”, eldonita en 1922 de la eldonejo Ferdinand Hirt u. Sohn en Lepsiko (Leipzig), Germanio.

http://www.poezio.net/version?poem-id=1030&version-id=,2265,2089,2090