Poezio
piece of old paper
Esperanto Angla Germana
bonveniga paĝo listo de la poemoj listo de la tradukaĵoj listo de poetoj Poezio en nombroj registri
 eksporti for presado: vertikala formato (PDF) kverformato (PDF) | montru ĉiujn eksport-formatojn
verkinto  [voknomo] titolo lingvo publikigo identiga kodo lasta modifo aspekto
Hausmann, Manfred * Anbetung Germana Arg-1920-952 2013-12-23 20:37 Manfred nur tiun forigu
Retzlaff, Manfred Adoro Esperanto Arg-1921-952 2014-01-10 16:21 Manfred nur tiun forigu
Retzlaff, Manfred Anbetung Germana Arg-1926-952 2014-01-07 18:53 Manfred nur tiun aldonu

Manfred Hausmann,
Adoro

 

Manfred Hausmann,
Anbetung

 
tradukita de Manfred Retzlaff    
 
Kun nia reĝpotenco ni   Wir sind mit unserer Königsmacht
alrajdis pezakore.   schwermütig hergeritten.
Tag-nokte neĝis ti ĉi,   Es schneite auf uns Tag und Nacht,
dum venis ni defore.   auf Mann und Pferd und Schlitten.
 
En la kabanon iras ni   Die Tür geht auf, es summt der Wind,
infanon ekvidante,   wir beugen unsern Rücken,
nin klinas antaŭ tiu ĉi,   da wir die Krippe und das Kind
la manojn kunfaldante.   im Dämmerlicht erblicken.
 
La mirho estas tie ĉi,   Hier ist das Gold, der Weihrauch hier
la or' kaj olibano.   und hier, o Kind, die Myrrhen.
Ridetas vi, konfuzas vi   Du lächelst, und schon fühlen wir,
nin tute, ho infano.   wie wir uns ganz verwirren.
 
Alian ni ja kredis vin.   Wir haben anders dich geglaubt.
Ni iras en malhelon,   Nun treten wir ins Dunkel
de l' kapo ni deprenas ĝin,   und heben ab von unserm Haupt
de l' krono oran belon.   der Kronen Goldgefunkel.
 
Ja ĉion, kion scias ni,   Das Wissen von der bunten Welt,
la tutan homan scion,   vom Meer und seinen Häfen,
ne gravas tio ja por ni,   von Mond und Stern am Himmelszelt,
forgesu ni ĉi tion!   wir streifen's von den Schläfen.
 
La mio, kiu kreis sin1)   Das Ich, das trotzig sich erschuf
supere de aliaj,   über den andern allen,
ho, kie ni nun trovu ĝin,   will nun wie ein verlorner Ruf
ĉu en internoj niaj?   im Innersten verhallen.
 
Ni klinas nin nun antaŭ vi,   Wir neigen unsers Alters Gram
kun aflikteco nia.   auf deine kleinen Hände.
Kaj nin klinante sentas ni:   Und in dem Neigen wundersam
Mizer' finiĝas ĉia.   geht alle Not zu Ende.
 
Jen skuas la ĉevaloj sin   Die Pferde draußen schütteln sich
tintante sonorile.   und klirren mit den Glocken.
Sen bruo falas super ĝin   Und lautlos fallen Strich an Strich
neĝflokoj tre trankvile.   darüberhin die Flocken.
 
Traduko de la Germana poemo "Anbetung" de
Manfred Hausmann (*1898-09-10 -
†1986-08-06) en Esperanton de
Manfred Retzlaff (*1938-11-04).

 
  Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas
Manfred Hausmann (*1898-09-10 -
†1986-08-06).

Tiu ĉi poemo trovigas en
http://www.christmasmagazine.com/de/spirit/gedicht.asp?ID=31&sort=title
kaj en
http://www.deanita.de/weihnachten/weihn_gedichte_hausmann_anbetung.htm.
 
1) aŭ:\\La "mi" kreinta iam sin